peggy liu in gesprek met anne walraven van futurefuel

Als China het kan, kan iedereen het

‘Please welcome our special guest from Holland.’ Ik stap de drempel over van het appartement van mijn volgende rolmodel Peggy Liu, Chinees duurzaamheidsexpert en één van de meest invloedrijke vrouwen ter wereld.

Kroonluchters en strakke designs glinsteren me tegemoet op de één-na-hoogste verdieping van een luxueuze skyscraper aan de duurste straat van Shanghai. Achttien jonge Chinese stagiairs zitten op een rijtje op de bank. Peggy wijst naar een grote rode fauteuil. ‘Anne gaat jullie vandaag vertellen over een heel bijzonder project. Go ahead, Anne, dan ga ik even mijn haar doen voor het interview.’ En weg is ze. Achttien paar ogen kijken me verwachtingsvol aan. De airconditioning zoemt. ‘Ehm. Hello. Everyone.’

‘Ben je echt zonder budget gestart?’ ‘Hoe heb je die mensen zover gekregen dat je ze mocht interviewen?’ ‘Wie ga je allemaal nog meer ontmoeten?’ Ik beantwoord de ene na de andere vraag en vertel uitgebreid over de reis en de antwoorden en inzichten tot nu toe. Daarna vertellen de studenten hun eigen verhaal en visie op de ontwikkelingen in China. Veelal geboren in de kleinere steden van China studeren de meeste nu in Amerika, aan Princeton, Harvard of MIT. Slechts een paar gaan naar een Chinese universiteit. Allemaal willen ze bijdragen aan de vergroening van China. De één verdiept zich in elektrotechniek, de ander wil bewustwording creëren via nieuwe kunstvormen of verdiept zich in de vertaling van duurzaamheid naar verschillende vakgebieden. Nog een ander vertelt enthousiast over haar liefde voor de natuur en dan vooral haaien: ‘Ik hou gewoon meer van dieren dan van mensen’ (de groep barst in lachen uit).

Allemaal maken ze zich zorgen over de vervuiling in China als bijeffect van de snelle groei. ‘Vandaag is een goede dag want je kunt de blauwe lucht zien, en de wolken. Soms als de luchtkwaliteit heel slecht is gaan we het huis niet eens uit. Iedereen heeft meerdere app’s op zijn telefoon om dagelijks de PM 2.5 te checken.’ Ze vertellen over rood gekleurde rivieren en geel water uit de kraan, en over een schandaal waarbij met een besmettelijk virus geïnfecteerde biggen in de rivier werden gedumpt. Maar: ‘Als China kan vergroenen, dan kan iedereen het.’

Peggy Liu heeft haar haar en make-up (eindelijk) gedaan en het interview kan beginnen. De recordknop gaat in en ik stel haar de ene na de andere vraag over de groene én grijze ontwikkelingen in China, de lessen die China het Westen te bieden heeft en haar werk aan de Chinese Droom. Peggy vertelt uitgebreid over haar projecten en biedt een kijkje in haar indrukwekkende contactenlijst, door de naam en bijbehorende visie van de ene na de andere Hollywoodregisseur, CEO, prins of politieke bobo te laten vallen: ‘Toen ik vorige week sprak met... op een etentje in... goede vriend van... die ik al jaaaren ken...’

peggy liu futurefuelAf en toe moeten we even pauze nemen zodat Peggy haar neus kan poederen. Deze duurzaamheidsexpert is een ijdele dame, maar met een enorme charme en een aanstekelijk gevoel voor humor. Het wordt al snel duidelijk dat Peggy met diezelfde charmes en haar enorme netwerk, de bedrijfsmentaliteit uit haar tijd bij o.a. McKinsey en de ondernemende can-do houding die ze meenam uit Silicon Valley, een welkome frisse wind laat waaien door duurzaamheidsland: ‘Weg met al dat duurzaamheidsjargon. Waarom pakken we de communicatie over duurzaamheid niet aan als het maken van een goede Hollywood film: een paar slechteriken, een aantrekkelijke held, een serie grote en spannende uitdagingen, maar altijd een gezonde sprankel hoop? Mensen moet je raken met emoties en een droom van wat mogelijk is, niet met uitgekauwde factsheets. Dat is waar we op inzetten met de Chinese Droom. Duurzame waarden creëer je niet met saaie wetenschappelijke rapporten, maar via soapseries en marketingcampagnes.’

Met een stroom aan nieuwe American-style consumenten in de opkomende economieën, de vastgeroeste gewoontes van de Westerse consument en een CO2 niveau dat bijna exponentieel stijgt, reist echter de vraag of de vergroening van China nog wel op tijd komt. China anno nu ademt volgens Peggy dezelfde vibe als die tijdens de eerste internetjaren in Silicon Valley hing: ‘Elke vijf jaar is China weer een compleet ander land, we blijven onszelf constant opnieuw uitvinden. Ontwikkelingen gaan hier sneller dan het Westen zich kan voorstellen.’

Ik neem afscheid van de stagiairs en Peggy’s twee schattige zoontjes (tot op zekere hoogte: ‘Blijf af van mijn camera’s!’) en zoef de 29 verdiepingen weer naar beneden. De warme en vochtige lucht slaat me tegemoet als ik de deur uitloop. Met nieuwe ogen bekijk ik de shoppende nieuwe rijken, de vele bouwputten en de advertentiecampagnes van grote Westerse merken op weg naar het hostel. Peggy’s woorden hebben me bewust gemaakt van hoezeer ik eigenlijk vastzit in mijn beperkte westerse denken, en dan vooral de tijd die nodig is voor verandering in de wereld. Want: wie zegt eigenlijk dat de wereld niet ook exponentieel snel kan veranderen?

De antwoorden op de persoonlijke vragen en een compleet verslag in woord en beeld van het interview met Peggy Liu volgen snel!



Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *