crying_is_okay_here

Een potje janken om de planeet


Na meteorieten en vulkaanuitbarstingen is het nu de mens die de zesde massa-extinctie uit de geschiedenis op haar geweten heeft. De eerste klimaatvluchtelingen hebben vorig jaar asiel gekregen in Nieuw-Zeeland. Miljoenen zullen er nog volgen, met name uit laaggelegen eilandenstaten zoals de Malediven die in de komende decennia waarschijnlijk geheel zullen verdwijnen.

Goed potje tranenthee
Het zijn slechts een paar recente nieuwsberichten over de veranderende wereld waarin we leven. Je zou er doodgewoon een potje om kunnen janken, niet? Een van de belangrijkste lessen uit de interviews die ik afgelopen jaren deed, heeft alles te maken met dat janken. Het zetten van een goed potje tranenthee zou namelijk wel eens de eerste stap kunnen zijn in het daadwerkelijk aanpakken van de problemen in onze wereld.

De mensen die ik interviewde snotterden namelijk heel wat af. Milieuactiviste Julia Hill barstte in tranen uit toen ze beschreef hoeveel schade we al hebbben toegebracht aan de aarde.



Severn Suzuki, de ambassadrice van het Earth Charter die op haar twaalfde wereldberoemd werd als ‘het meisje dat de wereld vijf minuten stil kreeg’, begon te huilen toen ze me vertelde over de drie jonge kinderen die haar confronteerden met hun zorgen.



Eerst voelde ik me best ongemakkelijk bij al die plotselinge tranen tijdens mijn interviews – ojee, ben ik zo’n slechte interviewer? – maar na een tijdje begon het me te dagen. “Als individu kun je je soms flink wanhopig voelen”, zei business-strateeg Paul Gilding namelijk tijdens ons interview, die zelf in tranen uitbarstte voor een zaal met CEO’s van multinationals.

Volledige acceptatie
Hij vertelde me over de boeddhist Thich Nhat Han, die wereldwijd bekend werd door zijn idee van volledige acceptatie van de realiteit. Oftewel: ja, onze beschaving kan weggevaagd worden door onze eigen acties, waardoor miljarden mensen diep zullen lijden onder milieurampen, armoede en honger. Volledige acceptatie van deze realiteit leidt volgens de boeddhist tot innerlijke vrede, in plaats van wanhoop over de situatie. Waar wanhoop je energie wegneemt en zorgt dat je apathisch wordt, geeft innerlijke vrede je de kracht om er iets aan te doen. Het betekent dus niet dat je passief blijft, maar geeft je juist de kracht om de situatie om te draaien. Met andere woorden, acceptatie leidt tot vrede, vrede leidt tot kracht, en dus tot verandering.

Het állermoedigste
Volgens Julia is ‘werkelijke compassie hebben met de wereld het een-na-moedigste dat je vandaag de dag kunt doen’. Het állermoedigste is een manier te vinden om die compassie om te zetten in daadkracht. Vanuit volledige acceptatie van de realiteit kunnen we de wereld daadwerkelijk veranderen. “Het omgaan met en het accepteren van de realiteit is de grootste uitdaging voor ons als mensheid, en een voorwaarde om het tij te keren”, voegde Paul daaraan toe.

Oftewel: een potje janken is een belangrijke eerste stap om als wereldverbeteraar-in-spe een betekenisvolle bijdrage te leveren aan echte verandering in de wereld. Ik heb inderdaad gemerkt dat de meest impactvolle en inspirerende mensen op deze planeet zonder uitzondering schaamteloos konden snotteren. Wil je dus de wereld daadwerkelijk veranderen? Pak je zakdoek er maar bij.

Deze column verscheen eerder op Oneworld.nl.

Beeld: (cc)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *