Paul Gilding: doemdenker of realist?



Kriebels in mijn buik. Een droge mond. Geen hap door mijn keel kunnen krijgen als ik alleen maar aan de man denk. Om vragen als ‘Is ie niet veel te oud voor je?’ en ‘Je hebt toch al een vriend?’ voor te zijn: ik ben niet verliefd op deze charismatische Australiër. Nee, Paul Gilding, de oud-directeur van Greenpeace International en internationaal erkend visionair, is mijn eerste rolmodel. Ik heb gezonde spanning voor mijn eerste interview.


Eind deze week komt Paul Gilding naar Nederland voor de promotie van zijn boek Helden uit Noodzaak. In de vijf dagen dat hij in Nederland is staat er 1,5(!) uur in zijn agenda geblockt voor een uitgebreide ontmoeting met... mij! Ik heb de kans om deze controversiële visionair het hemd van het breedgeschouderde lijf te vragen in een persoonlijk interview. Volgens Paul Gilding, is het probleem niet dat we de klimaatcrisis niet aankunnen, maar dat ons hoofd er nog niet naar staat.

‘Vergelijk het met een persoonlijke crisis. Wie tot zijn nek in de schulden zit en roofbouw pleegt op zijn lichaam, komt pas tot bezinning als de deurwaarders het huis leeghalen en de dokter hem de keuze laat tussen doodgaan of een radicaal dieet.’


De Grote Gedragsverandering komt volgens Gilding pas als we alles verliezen. Deze crisis zal het einde betekenen van onze verslaving aan economische groei en de geboorte van een nieuw economische systeem, maar we zullen slechts overblijven met een handjevol mensen. Paul Gilding heeft een confronterende visie op de toekomst van de aarde en wordt door velen een doemdenker genoemd. Zelf ziet hij zich echter als eco-optimist. Ik ben benieuwd wat deze controversiële denker de jonge generatie mee zou willen geven. Want, wat als de uitdagingen gewoon te groot zijn?



Deze week bereid ik het interview voor en ik ben heel benieuwd welke vragen jij graag beantwoord zou willen zien. Welke vraag moet ik absoluut niet vergeten te stellen aan deze man? Stuur je vragen in en krijg een persoonlijk antwoord terug van Mister Paul Gilding himself. En tips tegen de zenuwen zijn natuurlijk ook van harte welkom.



1 reactie

  1. Twan Roubroeks

    Hey Anne, wat een ongelooflijk gaaf initiatief dit Future Fuel!

    Hier mijn vraag aan Paul Gilding, wellicht een beetje lang, maar het betreft natuurlijk ook geen eenvoudig (dan wel uberhaubt) te overzien probleem 🙂

    Succes en keep in touch!!

    Twan

    ——————–
    I think that mr Gilding indeed has a strong point in the sense that it seems now that because of an ‘addiction to growth’, the human kind needs an enormous crisis (in fact it will be a whole bunch of different types of crises – food, water, finance, eco, etc) in order to truly realise that it has to make the necessary important changes in mentality and behaviour. Only then will it be able to create and follow the only (but obvious) possible path to survive and that is establishing a sustainable environment to live in.

    My question to mr Gilding has to do with which I think is part of the solution: global cultural understanding and creating mutual thoughts on the ways forward. Asian, African and ‘Western’ cultures and thoughts are in some elemental ways far from similar which makes it difficult to communicate and co-operate on complex matters. How much time/resources do you think we have to create an environment in which we all able to focus on solving this massive mind boggling issue (-creating radical human change-) together as a group – i.e. the human kind-, before ‘it is too late’?

    And how many of us will have to be convinced of your vision before change can be initiated at all? Do we need thousands, millions, or even billions of people on ‘our’ side (I guess convinced people are the only alternative to crises)?> Thank you for giving your perspective on my thoughts.
    ————————

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *