informatietijdperk

Vraag zoekt antwoord


In de stroom van informatie, e-mails en nieuws die je elke dag over je heen krijgt is er soms een bericht dat je even doet stilstaan. Waar je over na blijft denken. Dat je raakt. Zo ook de e-mail die ik ontving van Mick, trainee bij Liander. Ik denk dat velen van jullie zijn vraag zullen herkennen – ikzelf in ieder geval wel – en ik laat zijn mail dan ook graag (met zijn toestemming) aan je lezen, met een eerste aanzet tot antwoord vanuit de FutureFuel inzichten. Wie kan helpen om deze vraag aan een beter antwoord te helpen?

Hoe kan ik het goed doen?
Dit is de e-mail die Mick mij stuurde:

‘Beste Anne, vandaag kreeg ik een filmpje te zien waarin in tien minuten de zeven eigenschappen van effectief leiderschap werden uitgelegd. Je kent het vast wel, gebaseerd op het boek van Stephen R. Covey. Het filmpje was zo tenenkrommend slecht dat mijn gedachten afdwaalde naar het hoekje in mijn hersenen wat ik gereserveerd heb om na te denken wat voor vragen ik zou willen meegeven aan jou en jouw project FutureFuel. Dit is wat er, ongeveer, afspeelde in dat hoekje.

Ik ben 27 jaar en trainee bij Liander, en geef sinds een maand leiding aan een team van zeventien monteurs. Dat zijn voornamelijk laag- of niet-opgeleide beren van kerels met een klein hartje. Het bedrijf biedt ons handige kennis over leidinggeven en zelfreflectie. Vandaar ook het filmpje over de zeven eigenschappen. Daarbij ben ik zo gedreven om het goed te doen dat ik allerlei vakliteratuur verslind. En dat gaat van praktische managementhandleidingen, veiligheidsinstructies, vakinhoudelijke literatuur tot populair wetenschappelijke boeken. Qua ruwe informatie zit het dus wel snor, immers alles op de wereld lijkt al een keer uitgevonden en opgeschreven. En dan toch, op het moment suprême krijg ik het net niet voor elkaar. Is de leiding die ik kan geven toch te beperkt om het goed te doen.

Bovenstaande is een lange inleiding naar de vraag die in mijn hoofd begon te spelen: waar ligt de grens van het individu, de groep of samenleving om alle beschikbare informatie te gebruiken en het goed te doen? Ik weet dat ik namelijk als individu slechts een beperkte capaciteit heb om dingen te interpreteren, verwerken en er vervolgens naar te handelen, en heb het idee dat de capaciteit van een groep nog lager ligt. Sterker nog, het lijkt alsof mijn monteurs een soort van informatie over-kill hebben (ze kunnen alle kennis niet aan) en daarom vaak terugschieten in een ongenuanceerde, starre houding: 'Leuk allemaal, dat innovatief/duurzaam/efficiënterwerken, maar ik moet om half vijf wel weer gewoon naar huis.'

Jouw zoektocht is het levende bewijs dat alle inzichten aanwezig zijn om een zelfbewuste en duurzame samenleving te realiseren. Maar waarom gebeurt het nog niet? Waarom zit er zo'n onmenselijk gat tussen ons niveau van kennis en wat we er mee doen? Met praktisch alle informatie ter wereld beschikbaar op de mobiele telefoon in onze broekzak verzuimen we nog steeds om deze consequent in te zetten. En het is niet dat we het alleen 'vergeten'. Want waarom ga ik graag mee in jouw dromen over hoopgevende monsters, maar is het minstens net zo voldoenend om wakker te worden en mezelf een trede omhoog te werken op de olie-ladder? En begrijp me goed, het is niet dat ik niet wil. Want ik wil het graag goed doen.

Dus de kennis is aanwezig, en (zover we kunnen aannemen) de motivatie ook. Wat zorgt dan voor dat glazen plafond waar ik en we niet door heen lijken te komen? Werkt alle informatie juist averechts, omdat er door de keuzevrijheid aan goede initiatieven geen enkel initiatief echt succesvol wordt? Of heeft het te maken met de compromissen (uit jouw interview met Ervin Laszlo in Budapest) dat het verschil tussen goed voor mij en goed voor de samenleving te groot is?’




Ik denk dat deze vraag – vrij vertaald als: hoe kan ik/we het goed doen? – in deze complexe en snel veranderende tijd bij velen leeft. En wat is gezien alle informatie flows eigenlijk het
goede om te doen? Het is ook een vraag die ik mezelf stel als ik naar de wereld kijk: alle kennis en kunde lijkt aanwezig, maar waarom doen het dan niet? Het is een vraag met vele dimensies en op vele vlakken van toepassing.

Een soortgelijke vraag heb ik bijvoorbeeld gesteld aan Parag Khanna, wereldstrateeg en 11e rolmodel in de FutureFuel queste: hoe kan ik, en de volgers van FutureFuel, de grote visies en inzichten uit de interviews vertalen naar ons eigen leven? Hoe kunnen we al die informatie gebruiken om het zoals Mick beschrijft 'goed' te doen? Het was een vraag die de strateeg aan het denken zette, maar waar hij eigenlijk geen antwoord op wist. Toch was het volgens hem een cruciale vraag die om een antwoord smeekt, willen we de transitie naar een duurzamere samenleving ook daadwerkelijk kunnen maken.

Vraag zoekt antwoord
Als ik kijk naar de vorige rolmodellen denk ik dat Julia Butterfly Hill, de milieuactiviste die meer dan twee jaar in een sequoia boom woonde, een antwoord heeft meegegeven dat het beste aansluit bij deze vraag, namelijk: 'Wees authentiek'. Alle inzichten en trucjes zijn mooi, maar leef en beweeg vanuit je hart en je zult een heleboel mensen inspireren om datzelfde te gaan doen. Een mooi en inspirerend eerste antwoord, maar toch blijft het knagen, zowel bij Mick als bij mijzelf. Hoe kunnen we het nou goed doen?

Wie kan deze vraag beantwoorden? Welk rolmodel – een psycholoog? boedhist? professor? - zou kunnen helpen?

Foto: zeumoblog.wordpress.com

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *